The Story of Redemption
ไถ่เพราะรัก
CHAPTER 1 CHAPTER 2

Chapter 2 (บทที่ 2)
The Creation
การสร้างโลก

The Father and the Son engaged in the mighty, wondrous work they had contemplated--of creating the world. The earth came forth from the hand of the Creator exceedingly beautiful. There were mountains and hills and plains; and interspersed among them were rivers and bodies of water. The earth was not one extensive plain, but the monotony of the scenery was broken by hills and mountains, not high and ragged as they now are, but regular and beautiful in shape. The bare, high rocks were never seen upon them, but lay beneath the surface, answering as bones to the earth. The waters were regularly dispersed. The hills, mountains, and very beautiful plains were adorned with plants and flowers and tall, majestic trees of every description, which were many times larger and much more beautiful than trees now are. The air was pure and healthful, and the earth seemed like a noble palace. Angels beheld and rejoiced at the wonderful and beautiful works of God. {SR 20.1}

พระบิดาและพระบุตรได้ทรงร่วมมือกันกระทำราชกิจอันยิ่งใหญ่และน่ามหัศจรรย์ ซึ่งได้ทรงตรึกตรองไว้แล้วคือการสร้างโลก โลกจึงได้บังเกิดขึ้นจากพระหัตถ์ของพระผู้สร้างอย่างงดงามหมดจด มีภูเขา เนินเขา และที่ราบ และท่ามกลางสถานที่เหล่านี้ต่างเต็มไปด้วยแม่น้ำลำธาร โลกนี้มิใช่ที่ราบอันกว้างใหญ่แห่งเดียว แต่มีเนินเขาและภูเขาแบ่งแยกภาพภูมิประเทศที่ซ้ำตาน่าเบื่อออกจากกัน มันไม่สูงและขรุขระอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ แต่เป็นธรรมชาติที่มีระเบียบและสัดส่วนอย่างน่าดู ไม่มีหินอันสูงตระหง่านโผล่ให้เห็นบนภูเขาเหล่านั้น มันอยู่ใต้พื้นดิน เป็นประหนึ่งกระดูกของโลก กระแสน้ำไหลไปอย่างสม่ำเสมอ ตามเนินเขา ภูเขาต่างประดับประดาไปด้วยดอกไม้และต้นไม้ที่สูงใหญ่และสวยงามยิ่งกว่าต้นไม้เดี๋ยวนี้มาก อากาศบริสุทธิ์เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย โลกมีลักษณะเหมือนวังอันวิจิตรตระการตา พวกทูตสวรรค์ได้เห็นและชื่นชมยินดีในพระราชกิจอันน่าประหลาดและงดงามของพระเจ้า {SR 20.1}

After the earth was created, and the beasts upon it, the Father and Son carried out their purpose, which was designed before the fall of Satan, to make man in their own image. They had wrought together in the creation of the earth and every living thing upon it. And now God said to His Son, "Let us make man in our image." As Adam came forth from the hand of his Creator he was of noble height and of beautiful symmetry. He was more than twice as tall as men now living upon the earth, and was well proportioned. His features were perfect and beautiful. His complexion was neither white nor sallow, but ruddy, glowing with the rich tint of health. Eve was not quite as tall as Adam. Her head reached a little above his shoulders. She, too, was noble, perfect in symmetry, and very beautiful. {SR 20.2}

ภายหลังที่พระเจ้าได้ทรงสร้างโลก และสรรพสัตว์ทั้งหลายในโลกแล้ว พระบิดาและพระบุตรจึงดำเนินตามแผนการที่ได้ทรงดำริไว้ก่อนที่ซาตานจะเสื่อมสิ้นอำนาจยศศักดิ์ คือการทรงสร้างมนุษย์ตามแบบฉายาของพระองค์ พระบิดาและพระบุตรได้ทรงร่วมมือกันสร้างโลกและสรรพสิ่งที่มีชีวิตอยู่ในโลกแล้ว พระบิดาได้ตรัสแก่พระบุตรว่า “ให้เราสร้างมนุษย์ตามแบบฉายาของเรา” เมื่ออาดัมได้บังเกิดขึ้นจากพระหัตถ์ของพระผู้สร้าง เขามีรูปร่างสูงและได้สัดส่วน เขาสูงกว่ามนุษย์ที่อยู่ในโลกปัจจุบันนี้มากกว่าสองเท่า หน้าตาหมดจดงดงาม ปราศจากที่ติ ผิวเนื้อของเขาไม่ขาวหรือซีด แต่เปล่งปลั่งอมเลือดแสดงความสมบูรณ์ของร่างกาย เอวาไม่สูงเท่าอาดัม ศีรษะของนางสูงเลยบ่าเขาเล็กน้อย ตัวนางเองก็สง่ารูปร่างได้สัดส่วนและสวยงามมาก {SR 20.2}

This sinless pair wore no artificial garments. They were clothed with a covering of light and glory, such as the angels wear. While they lived in obedience to God, this circle of light enshrouded them. Although everything God had made was in the perfection of beauty, and there seemed nothing wanting upon the earth which God had created to make Adam and Eve happy, yet He manifested His great love to them by planting a garden especially for them. A portion of their time was to be occupied in the happy employment of dressing the garden, and a portion in receiving the visits of angels, listening to their instruction, and in happy meditation. Their labor was not wearisome but pleasant and invigorating. This beautiful garden was to be their home. {SR 21.1}

สามีภรรยาผู้ปราศจากบาปคู่นี้มิได้สวมเสื้อผ้า แต่ห่อหุ้มด้วยแสงและรัศมีดังเช่นเหล่าทูตสวรรค์ได้ห่อหุ้ม เมื่อเขามีชีวิตอยู่โดยเชื่อฟังคำของพระเจ้าแสงสว่างนี้ได้ปกคลุมร่างกายของเขาไว้ ถึงแม้ว่าสิ่งสารพัดที่พระเจ้าทรงสร้างล้วนแต่งดงามปราศจากที่ติ ในโลกที่พระเจ้าทรงเนรมิตขึ้นดูเหมือนไม่มีอะไรขาดอีกที่จะทำให้อาดัมและเอวามีความสุข ถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังทรงแสดงความรักอันยิ่งใหญ่ต่อเขาทั้งสองโดยการสร้างสวนให้เขาเป็นพิเศษ เขาได้ใช้เวลาส่วนหนึ่งตกแต่งสวนนั้นอย่างเพลิดเพลินและใช้บางเวลาในการต้อนรับทูตสวรรค์ที่ลงมาเยี่ยมเยียนเขาและฟังคำสั่งสอนของพวกท่านทั้งในการรำพึงอย่างสุขใจ งานการที่เขากระทำนั้นมิใช่เป็นสิ่งที่น่าเบื่อหน่าย แต่เป็นงานที่น่าเพลิดเพลินและทำให้กระปรี้กระเปร่าขึ้น สวนอันงดงามนี้จะต้องเป็นบ้านของเขา {SR 21.1}

In this garden the Lord placed trees of every variety for usefulness and beauty. There were trees laden with luxuriant fruit, of rich fragrance, beautiful to the eye, and pleasant to the taste, designed of God to be food for the holy pair. There were the lovely vines which grew upright, laden with their burden of fruit, unlike anything man has seen since the fall. The fruit was very large and of different colors; some nearly black, some purple, red, pink, and light green. This beautiful and luxuriant growth of fruit upon the branches of the vine was called grapes. They did not trail upon the ground, although not supported by trellises, but the weight of the fruit bowed them down. It was the happy labor of Adam and Eve to form beautiful bowers from the branches of the vine and train them, forming dwellings of nature's beautiful, living trees and foliage, laden with fragrant fruit. {SR 21.2}

ในสวนนี้พระยาเวห์ได้ทรงสร้างต้นไม้นานาชนิดไว้ มีประโยชน์และสวยงามทั้งนั้น ต้นไม้ซึ่งออกผลดกมีกลิ่นหอม ดูงามตาและมีรสอร่อย พระเจ้าได้ทรงจัดเป็นอาหารของคู่สามีภรรยาผู้บริสุทธิ์นี้ ต้นองุ่นที่น่ารักและมีผลงามดกดื่น ผิดกับผลไม้ใดๆ ที่มนุษย์เคยเห็นมานับตั้งแต่ได้ทำบาป ผลมันใหญ่มาก และมีสีต่างๆ กัน มีสีดำคล้ำ สีม่วง แดง ชมพู และเขียวอ่อน ผลไม้อันดกและงดงามซึ่งออกผลเป็นพวงๆ อยู่บนเถานี้เรียกว่าผลองุ่น เถามันมิได้เลื้อยไปตามพื้นดินหรือเลื้อยไปตามซุ้มไม้ แต่น้ำหนักของพวงองุ่นนั้นทำให้เถาห้อยต่ำลง งานที่น่าเพลิดเพลินและให้ความสุขแก่อาดัมและเอวาก็คือการสร้างซุ้มไม้อันงดงามตามธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วยต้นไม้และใบไม้สีเขียวสดมีผลอันสุกหอมอยู่เต็ม {SR 21.2}

The earth was clothed with beautiful verdure, while myriads of fragrant flowers of every variety and hue sprang up in rich profusion around them. Everything was tastefully and gloriously arranged. In the midst of the garden stood the tree of life, the glory of which surpassed all other trees. Its fruit looked like apples of gold and silver, and was to perpetuate immortality. The leaves contained healing properties. {SR 22.1}

ต้นหญ้าอันเขียวสดปกคลุมพื้นโลกอยู่ทั่วไปและมีมวลบุปผาชาติต่างพันธุ์ ต่างสีมากมายหลายชนิด ทุกสิ่งทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างงดงามเป็นระเบียบเรียบร้อย ในกลางสวนมีต้นไม้แห่งชีวิตซึ่งมีความงดงามยิ่งกว่าต้นไม้อื่นๆ ทั้งหมด ผลของต้นไม้นั้นแลดูคล้ายผลแอปเปิลทองคำ ผู้ที่กินผลไม้นี้จะมีชีวิตชั่วนิรันดร์ ใบของมันมีสรรพคุณสำหรับใช้เป็นยารักษาโรค {SR 22.1}

Adam and Eve in Eden

อาดัมและเอวาในสวนเอเดน

Very happy were the holy pair in Eden. Unlimited control was given them over every living thing. The lion and the lamb sported peacefully and harmlessly around them, or slumbered at their feet. Birds of every variety of color and plumage flitted among the trees and flowers and about Adam and Eve, while their mellow-toned music echoed among the trees in sweet accord to the praises of their Creator. {SR 22.2}

ที่ผู้บริสุทธิ์ทั้งคู่อาศัยอยู่ในสวนเอเดนอย่างผาสุก เขาสามารถควบคุมสรรพสิ่งที่มีชีวิตที่อยู่ในสวนนั้นทั้งหมด สิงโต และลูกแกะได้เล่นกันอยู่รอบๆ เขาอย่างมีความสุข และไม่เป็นภัยต่อกัน บางทีมันก็มานอนอยู่แทบปลายเท้าของเขา นกสีสวยสดนานาชนิดพากันบินร่อนไปมาระหว่างต้นไม้และดอกไม้และรอบๆ กายอาดัมและเอวา ในขณะที่เสียงเพลงอันรื่นหูของมันได้สะท้อนสำเนียงอันไพเราะจากต้นไม้ เพื่อเป็นการสรรเสริญพระเจ้าผู้ทรงสร้างมันมา {SR 22.2}

Adam and Eve were charmed with the beauties of their Eden home. They were delighted with the little songsters around them, wearing their bright yet graceful plumage, and warbling forth their happy, cheerful music. The holy pair united with them and raised their voices in harmonious songs of love, praise, and adoration to the Father and His dear Son for the tokens of love which surrounded them. They recognized the order and harmony of creation, which spoke of wisdom and knowledge that were infinite. Some new beauty and additional glory of their Eden home they were continually discovering, which filled their hearts with deeper love and brought from their lips expressions of gratitude and reverence to their Creator. {SR 22.3}

อาดัมและเอวาพากันปลาบปลื้มใจในความงามของสวนเอเดนอันเป็นบ้านของเขา และชื่นชมยินดีที่มีนกร้องเพลงเพราะบินอยู่รอบตัวเขา มีขนสวยงามน่าชม และส่งเสียงร้องเพลงอย่างไพเราะจับใจ ผู้บริสุทธิ์ทั้งคู่ได้ร่วมกับหมู่นกร้องเพลงแสดงความรัก การถวายพระเกียรติและความเคารพบูชาต่อพระเจ้าและพระบุตรในสรรพสิ่งที่แสดงถึงความรักซึ่งมีอยู่ล้อมรอบเขา เขายอมรับว่าการสร้างที่มีระเบียบและกลมเกลียวกันนี้ เป็นพระปรีชาสามารถและความรอบรู้อันไม่มีที่สิ้นสุดของพระเจ้า สิ่งใหม่ๆ ที่เขาค้นพบในสวนเอเดนนั้น ได้ทำให้จิตใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักอันลึกซึ้งยิ่งขึ้น และริมฝีปากของเขาก็เปล่งเสียงแสดงความกตัญญูและความเคารพนับถือต่อพระผู้สร้าง {SR 22.3}